รำพึง......ถึงตัวข้าฯ " ความศรัทธา " ความเชื่อมั่นในองค์ของสมเด็จ พระพุฒาจารย์ โต พรหมรังสี มีมากขนาดไหน? เรามาลองวัดในหัวใจกัน ผมจำได้ว่าได้เริ่มความเคารพศรัทธาจากคำล่ำลือ จากหนังสือ ได้บอกเล่ากันต่อๆกันมาว่าท่านศักดิ์สิทธิ์อย่างโน้น ศักดิ์สิทธิ์อย่างนี้ และที่มีจุดดึงดูดมากที่สุดเลยก็คือพระเครื่องของท่าน อันนี้ระบือลือลั่นในเรื่องของราคาของพระสมเด็จ หรือที่เรียกกันว่า " พระสมเด็จวัดระฆัง จักรพรรดิ์แห่งพระเครื่อง " หลักล้าน หรือหลายๆล้านเลย โอ้โฮ! นี่หากผู้ใดมีไว้ในครอบครองแล้วละก็จะเป็นอย่างไรบ้างละเนี่ย ผู้คนหลากหลายต่างก็เสาะหากัน พึงปารถณาอย่างสูงสุดที่จะมีไว้ในครอบครอง มันไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะบทพิสูจน์ถึงความเชื่อมั่นแหละศรัทธาที่คอยกลั่นกรองนั้นก็คือ ความผิดหวัง ครั้งแล้วครั้งเล่า จนหาที่สมหวังเพื่อที่จะจบสิ้นนั้นมันยากแสนยากเสียเหลือเกิน ท้อแท้สาปส่ง แต่ก็ไม่วายที่จะชะมดชม้ายชายตาเหลือบแลอยู่น้อยๆ วันเวลาล่วงไป ล่วงไป กายและจิตก็พร่ำบ่นภาวนาพระคาถา ชินบัญชรอันศักดิ์สิทธิ์ที่เลื่องลือ จนถือได้ว่าน่าจะละเมอออกมาเป็นพระคาถาภาษาบาลี แหละสุดท้ายในที่สุดฟ้าก็ประธานลงมาให้สมความปรารถณา ได้มาครอบครองจนได้ ว่าโอ้! ช่าง ส ว ย จริงๆพระสมเด็จของหลวงปู่ท่านนี่ ส ว ย มากยิ่งมองยิ่งซาบซึ้งตรึงจิต นี่มันพิมพ์เดียวกันกับองค์ลุงพุฒ เลยนะเนี่ย ราคาเขาว่ากันว่าตั้งห้าสิบล้าน เราเอาไม่ถึงหรอกสักสิบยี่สิบล้านก็คงโอเคแล้วละ ถุย! ไหนละที่ว่าศรัทธาเสียหนักหนา พร่ำบ่นภาวนาพระคาถาชินบัญชร เป็นวรรคเป็นเวร ครั้นพอได้พระมาครอบครองสมความปรารถณา แล้วมันก็แค่นี้เอง เอาละซีทีนี้บนบานสารกล่าว หลวงพ่อ หลวงปู่หากผมปล่อยพระได้ในราคาหลักล้านไอ้ที่แบบตั้งใจไว้แล้วละก็ ข้าพเจ้าจะเที่ยวสร้างโบสถ์ วิหาร ศาลาการเปรีญ บุญที่จะทำนั้นสารพัดที่จะสร้าง คือขอให้ขายพระสมเด็จฯองค์สวยองค์นี้ให้ได้เถอะน่ารับรองทำตามที่บอกแน่ ถุย! ( ขออีกทีเถอะ มันสะใจ ) นี่ละหรือความเคารพและศรัทธา มันใช่หรือ? ใช่กับความตั้งใจที่หมั่นสวดมนต์ภาวนามานับสิบปี นี่กิเลศมันไม่ได้ถลอกออกไปเลยแม้แต่น้อย กลับจะพอกหนากว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ นี่ละหรือความเคารพรักและศรัทธา ในองค์สมเด็จพระพุฒาจารย์โต กับตัวเรา นี่มันไม่ใช่นี่ นี่มันประพฤติปฏิบัติก็เพื่อผลประโยชน์ที่จะได้จากท่าน อยากได้เหลือเกินพระสมเด็จวัดระฆังนี่ ต้องพิมพ์นิยมด้วยนะที่เขาเล่นหากันในราคาหลักล้านนี่ อยากได้มากศรัทธามาก เอาละพอได้มาแล้วก็คิดจะขาย อย่าเรียกว่าเช่าเลย ใช้คำว่าขายจะดีกว่ามันตรงๆดี อะไรกันนี่จิตของเรามันช่างหยาบถึงเพียงนี้เชียวหรือ ปู่เจ้าของพระคนเดิมท่านอายุร่วมร้อยปีเข้าไปแล้ว แกให้พระมานั้นแกไม่เคยพูดเลยว่าพระของแกหากขายแล้วจะมีราคาเป็นล้านๆ มิหนำซ้ำแกยังถามเสียอีกว่าขายได้ราคาอย่างนั้นจริงๆหรือ นี่แสดงว่าตลอดระยะเวลาการสะสมพระสมเด็จวัดระฆังของท่าน ท่านไม่เคยคิดเลยแม้แต่น้อยที่จะนำพระออกมาให้เช่าหรือค้าขาย มันน่าละอายสิ้นดีกับจิตที่มันบัดซบ เอาละต่อแต่นี้ไปข้าฯจะขอมอบกายถวายชีวิต ขอมอบตนเป็นศิษย์กับหลวงปู่โต ขอนิสสัย ขอมีท่านเป็นที่พึ่ง ต่อแต่นี้ไป ข้าฯจะขอสำรวมกาย วาจา ใจ สืบต่อไปในเบื้องหน้า " ความศรัทธาแต่ในอดีตที่ว่ามากมายหนักหนา แท้จริงแล้วเพิ่งเริ่มต้น " |
